Annem

FAHREDDİN ASLAN

Annem

Bu dünyadan sen de göçtün ya annem
Kızlarının gözü yaş ile kaldı
Bıraktın herkeste koca bir elem
Oğulların dertli baş ile kaldı

Uğrasan da gülse tekrar bu diyar
Çiçeklerin belki yeniden açar
Sen yoksun diye mi gelmiyor bahar
Neden bu dört mevsim kış ile kaldı?

Ne olur bizleri et bir ziyaret
Rüyama gel haydi, bitsin bu hasret
Bahçemde bir güldün, soframda lezzet
Şimdi evin tatsız aş ile kaldı

Hasta döşeğinde kapandı gözün
Kısacık bir anda soldu gül yüzün
Dilimden düşmeyen şehadet sözün
Toprağa dikilmiş taş ile kaldı

Fahreddin sizlere der ey ahali
Öksüzlük çekmeyen bilmez bu hali
Her gece kurduğum vuslat hayali
Yürekte bir puslu düş ile kaldı
 
_______________
(Kalemlik dergisinin 2. sayısından)
 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir